و من از امشب به بعد باید روزهی سکوت بگیرم.

× این منم، کانون سوءتفاهمها.

این تداوم باشگاه رفتن توی سرمایِ استخوانسوز چلهی زمستون، باعث شد به شناخت تازهای از خودم برسم.

“

At least I can say that I've tried

to tell you I'm sorry

For breaking your heart

”

شبهای امتحان بعضاً به دلیل مصرف یک گالون قهوه تا خود صبح خوابم نمیبرد و فقط چشمهام ُ تا صبح میبستم. و دیشب با وجود این که روز به شدت لهکنندهای داشتم تا اذون صبح فقط چشمهام ُ بسته نگهداشتهبودم و بعدش که برای نیمساعت خوابم بُرد، با دیدن خوابِ «مارمولک» از خواب پریده، تمام مراحل قبلی را تکرار نموده و در این لحظه هم که در محضر شما هستم.

و اما سختترین کار دنیا امیدوار موندن و ادامهدادن است.

امروز موقع برگشتن از باشگاه، سر چهارراه فرامرز دیدمش. گفت «سلام.» و جلوم ُ گرفت. اولین چیزی که به ذهنم رسید، این بود که دیدنش اینجا تاوان کدوم گناهمه؟!

اون روز که ن. توی کافه در مورد وقایع مربوط به عشق اولش و حس متقابل فرد مورد به خودش گفت، متوجه شدم که متاسفانه اینکه بخشی از زندگیم صرف گندزدن به زندگی دیگران شده، حقیقت داره.

فیالواقع بعید نیست، شنیدن مستمر موسیقیهای پخششده از باندهای باشگاه، به تغییر سلیقهی موسیقیایی شخص بتهوون ختم بشه، ما که دیگه جای خود داریم.